ليوميوم(فيبروئيدهاى رحمى)

فیبروم های رحمی

بيمارى خوش خيمى كه از سلولهاى عضله صاف رحم منشأ گرفته

سبب خونريزى هاى رحمى غير طبيعى ميشود.ميتواند چندين ميوم همزمان در يك رحم باشدكه هريك بطور مستقل ايجاد شده است و بنفع استعداد ژنتيكى فردبه تشكيل ميوم ميباشد.

خطر ايجاد ميوم در بستگان درجه اول زنان مبتلا به اين تومورها ٢/٥ برابر افراد ديگر است.

ميزان بروز بدخيمى ليوميوساركوم در اين بيماران كمتر از يك درصد ميباشد.

شيوع اين بيمارى در زنان سياه پوست ٢ تا ٣ برابر سايرين است

ميوم ها در قريب به ٣٠ درصد زنان و ١تا٢ درصد بارداريها مشاهده ميشود.

با افزايش تعداد زايمانها وافزايش سن در آخرين زايمان ترم،خطر بروز ميوم ها كاهش ميابد.

فاكتورهاى كاهنده استروژن از جمله سيگار،ورزش،لاغرى سبب كاهش خطر بروز ميوم اما چاقى سبب افزايش بروز آن ميشود.

مصرف ضدباردارى هاى خوراكى خطر بروز ميوم را افزايش نميدهد.

ميوم ها طى سالهاى بارورى ايجاد وپس از يائسگى پسرفت مى كنند.

بافت ليوموم حساسيت زيادى به استروژن دارد.

ميومها از علل ناشايع نابارورى است كه يا ناشى از انسداد مكانيكى يا تغيير شكل رحم.در زمان وجود انسداد مكانيكى لوله هاى فالوپ، كانال سرويكس يا حفره اندومتر و عدم وجود علتى ديگر براى نابارورى يا سقط هاى مكرر،برداشتن ميوم معمولا با بدست آوردن فورى قابليت حاملگى همراه است.

درمان جراحى(ميومكتومى(در ميومهاى علامت دار ارجح است.

نرخ عود ٥ساله پس از ميومكتومى براى نوع منفرد ١٠ درصد و براى انواع متعدد ٢٥ درصد است.

فیبروم های رحمی در دوران بارداری-650X400